17 juli – 2 augustus 2026 · Zeven reizigers, twee jeeps, drie landen
De reis begint zoals wij dat graag doen: geen zachte landing. Een nachtrit, vluchten via Warschau, en meteen de eerste hoogtepunten van Oezbekistan — Samarkand, ooit veroverd door Alexander de Grote, die hier ook een rivier naar zichzelf vernoemde. Van de Registan tot de bazaars van Boekhara, de Zijderoute-steden geven een historische opwarmer voor wat komt.
Dan de eerste echte test: een alpiene trektocht in het Fann-gebergte, met de Chimtargapas op 4.740 meter als hoogtepunt — letterlijk. Wie hier doorheen wandelt, weet meteen of de conditie-vragenlijst vooraf terecht was.
Het hart van de reis: ruim 2.100 kilometer met de 4x4 over een van de hoogste bergwegen ter wereld, gevolgd door vijf dagen langs de Wakhan-corridor — die smalle Afghaanse sliert land die het Britse en Russische rijk in 1895 tekenden zodat hun grenzen elkaar nergens zouden raken. Aan de overkant van de Panj-rivier: de Hindu Kush, Afghanistan, op wandelafstand en toch een wereld verder.
De reis sluit af onder de 7.134 meter hoge ijswand van Lenin Peak op de grens van Tadzjikistan en Kirgizië — geen beklimming, maar een basiskamp-ervaring die het hele traject in perspectief zet.
Brakke Ponsie